LLTB niet blij met kernrandzones in nieuwe ontwerp-omgevingsvisie

De kernrandzone is bedoeld als overgangszone tussen bebouwd gebied en buitengebied. De kernrandzone is dus de zone rondom het dorp, ingesteld om mens- en dierconcentraties van elkaar te scheiden met als doel een goed woon- en leefklimaat in de dorpen.

Opschuiven
De functie van de kernrandzone is in de  ontwerp-omgevingsvisie verbreed. In deze zone worden kleinschalige (agrarische) bedrijfsactiviteiten toegelaten en vergroening door boomgaarden, voedselbossen en landschapselementen gestimuleerd. In principe is woningbouw in de kernrandzone niet toegestaan. Maar als hier wordt gebouwd, schuift de kernrandzone verder op naar het buitengebied en wordt het nieuwe woongebied onderdeel van het dorp.

Zorg
En dat is reden tot zorg voor de Limburgse Land- en Tuinbouwbond (LLTB), de belangenbehartiger van agrariërs. De LLTB betoogt onder meer dat agrarische ondernemers niet hebben gevraagd om het oprukken van de kernen in de richting van hun bedrijven en vindt dat de gemeente óók met de belangen van de agrariërs rekening dient te houden.

Passend
Ook zet de belangenbehartiger vraagtekens bij uitspraken van Leudal over bij het gebied passende landbouw. Zo staat er in de ontwerp-omgevingsvisie dat de gemeente (intensieve) landbouw wil concentreren, zodat elders in het buitengebied de kwaliteiten rust, ruimte en groen verder versterkt worden. Leudal wil daarnaast dat agrarische bedrijven zich vestigen en ontwikkelen op een passende en toekomstbestendige locatie.

Geluk
De LLTB leest daarin dat een ondernemer dus maar geluk moet hebben dat deze toevallig in een geschikt gebied zit. Gebieden die niet of minder geschikt zijn in de ogen van de gemeente, moeten niet op voorhand worden uitgesloten, zo vindt de bond.